22 sierpnia w kościele katolickim wspomina się Matkę Bożą jako Królową. Teksty biblijne nie mówią o Maryi jako o Królowej wprost, ale wiele fragmentów Biblii jest interpretowanych w taki właśnie sposób. Jeden z nich należy do opisu Apokalipsy św. Jana, gdzie przedstawiona została Niewiasta z wieńcem dwunastu gwiazd na głowie. Już z początku średniowiecza pochodzą źródła pisemne, w których Matkę Bożą mianowano tytułem Królowej. Następnie korona pojawiała się także na obrazach i rzeźbach [1]. Matce Bożej Królowej poświęcono także szczególnie piątą tajemnicę chwalebną różańca świętego.
Wspomnienie Najświętszej Maryi Panny Królowej przypada na 22 sierpnia i zostało ustanowione w 1954 roku przez papieża Piusa XII, ale przed wprowadzeniem zmian w kalendarzu liturgicznym święto przypadało na 31 maja. Oficjalnie o ustanowienie święta starano się już w 1869 roku i wielokrotnie później.
Ten sam papież w 1942 roku poświęcił Niepokalanemu Sercu Maryi wszystkie państwa świata. Miało to być odpowiedzią na wizję Siostry Łucji z Fatimy, której ukazała się Maryja i poleciła swoje wstawiennictwo do Boga. Akt poświęcenia Narodu Polskiego odbył się na Jasnej Górze w 1946 roku [2]. Tytuł Królowej Matka Boża uzyskała z racji swojego Syna, Jezusa Chrystusa. Uważa się, że pełni rolę Pośredniczki. Najwyższym i jedynym Władcą jest Bóg, w trzech boskich Osobach [3].